Уақытша қан тоқтату әдістері. Жараланған мал қансырап тұрған жеріндегі қанды тоқтатып, сол ауру малға көмек көрсету керек.
Уақытша қан тоқтату әдістері неше түрлі кездесіп отырады. а) Қансырап тұрған жерді басып, қысып тастайтын таңғыш арқылы аққан қанды тоқтату әдісі. Қансырап тұрған жерге дәкені бірнеше қабатттан салып сонымен орап тастау керек. Осылай еткенде ғана тезірек тромб пайда болып, қансырау тоқтайды. Жараға байланатын дәке мата микроптардан таза болу үшін, бұларды алдын ала үтіктеу керек. Жаралану, жарақатттану ойламаған жерде, аяқ астынан болып қалса микроптардан таза, арнайы заттарды пайдалану керек. ә) Қансырап тұран артерия қан тамырларын жақын жердегі сүйекке бармақпен басып, ағып тұрған қанды тоқтату әдісі болады. Саусақпен басып қан тоқтату әдісі сирек қолданылады. Себебі, шаршаған саусақты ауыстырған кезде қан шапши береді. Басқа амал болмағандықтан осы әдісті есте сақтаған дұрыс.
Қан тамырын сүйекке басқандықтан тамырмен бірге жүйке жүйесі де қатты қысымға түсетініде хақ. Ондайда басып тұрған жердің зардабы күшейіп үдей түседі.
Дегенмен, бармақпен қан тамырын басу әдісі операция кезінде қолданылады. Б) Жараланған малдың шапшып тұрған қан тамырын қысқыш аспаппен қысып, қанын тоқтатады. В) Малдың аяқтарын немесе жараланған жерінен жоғары, бұлшық еттерді сүйекке резеңкемен қыса буса, қансырап тұрған қан тамыры қысылып, аққан қан тоқтайды. Жалпы қан тоқтату үшін орамал, белбеу,резеңке, түтіктер қолданылады. Эсмарх деген хирург, 1873 жылы ширатылған созылғыш резинаны ұсынған еді, қан тоқтату үшін сол құрал күні бүгінге дейін қолданылып келеді.....

Фузариоз проблемасы ауылшаруашылық өсімдіктері үшін өте маңызды болып саналады. Бұл проблема глобалдық мағынаға ие болған.
Осы ауруды топырақ саңырауқұлағы (F. solani және F. roseum) туғызады. Олар әр түрлі топырақта кездесетін, спора түрінде көптеген жылдар бойы сақталады. Ең көп таралған және қатерлі болып Fusarium solani саңырауқұлағын айтуға болады. Инфекция споралары бар топырақ бөліктерімен жұғады. Бұл ауру қыстық - көктемдік кезеңдегі картоп шығынының негізгі себебі болып саналады. Осы ауру әсерінен сақтау кезеңінде шығын 20% дейін жетеді. Фузариоздық аурудың зияндық әсері түйіндер шығынымен ғана емес, инфекцияланған түйіндерді себу кезінде өсімдіктердің өсуі тежеліп, ал ол өз кезегінде түсімнің азаюына себеп болады. Ал инфекцияланған түйіндердің кейбіреулері өспей, шықпай қалады. Ол ауылшаруашылығына өте көп шығын алып келеді.
Осы мәселені шешудің бір көзі - ол Fusarium туысына жататын саңырауқұлақтардың әсеріне төтеп бере алатын өсімдіктердің метаболизмін зерттеу болып отыр. Соған байланысты көптеген ғалымдар осы бағытта жұмыс жасап жатыр. Қазіргі кезде зерттеушілер патоген мен өсімдік қатынасының молекулалық механизмін зерттеуге көңіл бөлуде.
Соның ішінде картоптың патогенге тәуелді пероксидаза ферментін зерттеу өте маңызды. Пероксидаза индукциабильді, көп функционалды фермент болып келеді. Судың асқын тотығы немесе молекулалық оттегі көмегімен әртүрлі химиялық заттарды тотықтырып, жоғарғы улы қосылыстар (хинондар) немесе полимерлер түзіледі. Ал сол полимерлер өз кезегінде қорғаныштық қызметі бар болғандықтан (лигнин, суберин) инфекцияның кіруіне бөгет болады. Соған байланысты бұл фермент өсімдік иммунитетінде үлкен орын алады.
Бұл жұмыстың мақсаты – Fuzarium solani саңырауқұлағы залалдаған картоп клеткаларындағы пероксидаза ферментінің активтілігін зерттеу. Мақсатқа байланысты туатын міндеттер:
1. Fusarium solani саңырауқұлағының өсу қисығын тұрғызу.
2. Картоп клеткаларын in vitro сұйық ортада өсіру.
3. Пероксидаза ферментінің Fusarium solani саңырауқұлағы залалданғандағы клетка сыртылық және клетка ішілік формаларын бөліп алып, олардың активтігін анықтау. ....

Елбасы:
Тәуекел дедім!
Ант еттім
Тәуелді болып көнбеске.
Құбылаға басты берсем де,
Құлдыққа елді бермеске!
Қандастарымның марқасқа
Сарсаңға басын салмасқа,
Түбегейлі де тұтас боп......

Тақ Тараз. Жалқы Тараз жаһандағы,
Түп қазық, туған үйім Отандағы.
Ықылым замандардың шаңы жұққан
Шаһарлы шежіремнің қаһарманы!
Тегім — сен, кітабым сен — парағы алтын.
Сен — дәлел, дамыса егер, дала халқы.
Милед пе, миллениум бе, саған да тән —
Дәуірге сәлем бердің дана қалпың.......

В своей двухфакторной теории инстинкта Фрейд (1920) предположил, что индивидуальное поведение побуждается двумя основными силами, являющимися неотъемлемой частью человеческой натуры: инстинктом жизни (эрос) и инстинктом смерти (танатос). В то время как эрос толкает человека на поиск удовольствий, танатос направлен на саморазрушение. Вследствие антагонистической природы этих инстинктов они представляют собой источник непрерывного внутрипсихического конфликта, который можно разрешить, только отводя деструктивную силу от самого человека и направляя ее на других. Таким образом, агрессивные действия по отношению к другому чело веку рассматриваются как механизм высвобождения разрушительной энергии путем, который защищает внутрипсихическую стабильность действующего субъекта. Фрейд вводит также понятие катарсиса, признавая возможность высвобождения деструктивной энергии через неагрессивное экспрессивное поведение (например, шутки), однако лишь с временным эффектом. По его мнению, агрессия — неизбежное свойство человеческого поведения, которое находится вне контроля индивида. Эмпирические свидетельства, подкрепляющие теорию Фрейда, недостаточны, они опираются главным образом на исследования отдельных случаев, в которых не проводилось серьезной работы с крупными теоретическими построениями. Тем не менее, идеи Фрейда сыграли значительную роль в лучшем понимании агрессии, поскольку они способствовали возникновению значимой фрустрационной теории агрессии, которую будет рассмотрена ниже.....

Қазына емес, сұлулықпен бай халық
Кете алмайды, осы араға байланып.
Дара тау боп қол бұлғайды Қара тау,
Сағынышы сары алтынға айналып.
Көкжиекке жетем десең сен егер,
Көк мұнарға сіңеді аппақ кемелер.
Келіншектің ақ төсіндей алқалы
Кеудесіне жүзім таққан төбелер......

Өмір деген ұлы өзенде ғарышқа атқан толқындарын,
Бәрі де есте, алқынғаның, бақыт іздеп шарқ ұрғаның.
Ашық-адал мінезіңді ту ғып ұстап жарқылдадың,
Бірақ неге қайығыңды құзға соғып алдың, жаным?
Кей адамның рухынан бақыт кейін қап жүреді,
Жігіт едің аузын ашса, көрінетін ақ жүрегі......

ВЕДЕНИЕ
Актуальность темы. История агрессивной политики милитаристской Японии, включая развязывание второй мировой войны в Азиатско-Тихоокеанском регионе, не теряет актуальнос¬ти. Бурную реакцию общественности и официальные протесты Китая, Южной Ко¬реи и других стран вызвало недавнее утверждение правительством Японии школь¬ного учебника, в котором замалчивается оккупация Северо-Восточного Китая в 1931 году и иные злодеяния японской военщины. Негативно было встречено и ав¬густовское паломничество премьера Дзюнъитиро Коидзуми в храм Ясукуни, в ко¬тором почитаются погибшие участники захватнических войн, включая осужденных Международным трибуналом военных преступников.
После окончания первой мировой войны и победы Октябрьской революции в Рос¬сии значительно активизировалось национально-освободительное ¬дви¬жение азиатских народов. Это пре¬пятствовало осуществлению замыс¬лов Японии по вытеснению из Вос¬точной Азии и бассейна Тихого оке¬ана европейских государств, заня¬тию их места и созданию здесь японской колониальной империи.
Ослабленная вооруженной ин¬тервенцией и гражданской войной молодая Советская республика бы¬ла занята восстановлением разру¬шенной экономики и в 1920-е годы не рассматривалась Японией как серь¬езный противник, способный ре¬ально противостоять ее экспансии в Азии. Однако японские стратеги не могли не учитывать, что «в будущем Советский Союз во весь голос за¬явит о себе». Поэтому ими стави¬лась задача «принять меры против разлагающего влияния Советского Союза».
Японские правящие круги были недовольны и подписанным в фев¬рале 1922 года с западными держа¬вами Вашингтонским договором, ограничивавшим японскую экспан¬сию на азиатском континенте и в районах Тихого океана. Японская пресса открыто писала: «Если наши экономические и культурные начи¬нания в Китае и Сибири будут пре¬кращены, нам уготовлена участь Изолированной и беззащитной островной страны»......

ВВЕДЕНИЕ.
Взяточничество как криминально-социальное явление и обобщен¬ное понятие группы преступлений, включенных в раздел Уголов¬ного кодекса “преступления против государственной власти”, в то же время теснейшим образом связано с другим остронегатив¬ным социальным явлением — коррупцией. Оба эти криминаль¬ные социальные явления характеризуются разовыми или посто¬янными фактами получения и передачи должностными лицами разного служебно-государственного уровня незаконного возна-граждения (в виде материальных ценностей, услуг, благ, выгод и преимуществ) за их действия (бездействие) и за иное их поведение (покровительство, попустительство по службе, прикрытие крими¬нальных структур и др.) в личных интересах лица, давшего взят¬ку, или в пользу представляемой им юридической, в том числе криминальной, структуры.
Как типовые оба эти криминальные явления чрезвычайно об-щественно опасны, ибо не только объективно ведут к разложению государственного аппарата, дискредитируют и подрывают и без того недостаточно высокий его авторитет в нашем обществе, но и оказывают разлагающее влияние на все другие стороны жизни (экономическую, банковско-финансовую, политическую, соци¬альную и правоохранительную).
В содержательном смысле коррупция более масштабное поня¬тие системообразующего характера, нежели взяточничество, яв¬ляющееся лишь одним, но наиболее ярким проявлением корруп¬ции. Коррупция предполагает систематический подкуп должност¬ных лиц законодательной, исполнительной и судебной власти, влекущий за собой принятие ими решений, нарушающих закон или неписаные общественные нормы, и их осуществление в пользу коррумпирующей структуры, постановку их в зависимость от указанной структуры.
В силу масштабности коррупции как социального явления пра-воохранительные органы справиться с этой проблемой в одиноч¬ку не могут. Ее должны решать сообща государство и общество. В уголовно-правовом же смысле борьба с коррупцией, прежде всего, связана с раскрытием, расследованием и предупреждением взяточничества......