Отаным менің - Қазақстан,
Ыстық қой сенің топырағың.
Орманын, көлін, бау-бағың,
Қастерлеген қазағым......

Өзіңменен жүрегім егіз менің,
түндер бойы қарманып сені іздедім -
жоқсың. Сонда еске алдым қимастықты
тағдырдың желі үзгенін.
Түндер қандай....

Кетер ме көпке шейін Доңыз естен,
Былтырғы қатты боран қыстайғы ескен?
Жетпіс пен сексендегі қариялар:
«Көрмедік сұрапылды мұндай», - дескен.
Үскірік, аяз, боран.....

Бала күнімде арманымда шек болмаушы еді. Көрген де, көрмеген де нәрсемді армандай алушы едім. Өсе келе, адамның ақыл-ойы толысып, өмірді шынайы бейнесінде қабылдай бастайтындықтан, арманыңның бағыты да өзгеруі мүмкін.

Арман - сәттілікке бастар жолдың алғашқы баспалдағы. Менің де арманым бар. Армандар орындалады.Үкілеген үміттің рахатына бөленіп өмірдің тәттілігін сезіндіретінін “арман” атты құндылықтың нарқын біліп, аппақ арманның иесіне айналудан қорықпаймын.......

Мамандықтың майталманы,
Сахнаның тарланы.
Өмір, көңіл тебіренісін,
Актер ғана айтады.
Қарапайым көріністі,
Жіберетін сән қылып,
Актерлардың асқақ күші
Таусылмасын мәңгілік.

Олар шықса сахнаға,
Жан бітеді.....

Ес білгендей болсам да күні кеше,
Одан бері жыл өтті әлденеше.
Содан бастап бір бөлек өмір сүріп,
Өзге түрмен жасаппын бұл күнгеше.
Жаным жаннан.....

Қатты - құттыға өтпейді қайран тісім,
Кәрілік асымды іш те тұр демейсің.
Сүйіктісін сүйірлеп кесіп жейді,
Дастарқандас табақтас болған кісің
Кәрілік асыңды іш те тұр демейді,
Лағып бетіңменен....